“நினைவின் நிழல்கள்” – ஒரு இனிய தமிழ் காதல் கதை


⭐ அறிமுகம்

காதல் என்றால் அது எப்போது, எப்படிச் வருகிறது என்பதை யாரும் கணிக்க முடியாது.
சில நேரங்களில் ஒரு சிறிய சந்திப்பே பெரிய நினைவாக மாறிவிடுகிறது.

அப்படித்தான் இந்த கதை—
அரவி மற்றும் தீபிகா ஆகியோரின் மழையில் தொடங்கிய மென் காதல்.

📘 ‘நினைவின் நிழல்கள்’ – தமிழ் காதல் கதை
🌧️ மழையில் தொடங்கிய முதல் சந்திப்பு

சென்னை நகரின் பெரிய நூலகத்தில் தினமும் புத்தகங்கள் படிப்பவன் அரவி.
அவனுக்கு புத்தகங்கள்தான் நெருங்கிய நண்பர்கள்.

ஒரு மழை மாலையில், தனது கையில் நனைந்த புதினத்துடன் உள்ளே ஓடி வந்தாள் தீபிகா.

அரவி அதை பார்த்து சிரித்தான்.

“அது என் மிகப் பிடித்த புத்தகம்…” என்றான் மெதுவாக.

“நனைந்துவிட்டது… எப்படி உலர்வது?” என்று கேட்டாள் தீபிகா.

அரவி தன் தாள்களை எடுத்துத் துடைத்துக் கொண்டே சொன்னான்:
“புத்தகங்களுக்கும் நம்ம மாதிரி கவனம் தேவை.”

அந்த ஒரு மணி நேரம், இருவரும் புத்தகங்கள், இசை, வாழ்க்கை, கனவுகள் அனைத்தையும் பற்றி பேசினார்கள்.

📚 சிறிது நேரத்தில் மலர்ந்த நட்பு

மழை நின்ற பிறகும், அவர்களின் உரையாடல்கள் நின்றுவிடவில்லை.
அடுத்த நாட்களில் அவர்கள் நூலகத்தில் அடிக்கடி சந்திக்கத் தொடங்கினர்.

ஒரே புத்தகத்தை சேர்ந்து வாசித்து, அதைப் பற்றி விவாதித்தனர்.
மெதுவாக அந்த நட்பில் ஒரு மென்மையான பாசம் உருவானது.

🚉 பிரிவின் செய்தி

ஒருநாள் தீபிகா சொன்னாள்:

“நாளைக்கு வேலைக்காக கோயம்புத்தூர் போகணும்… ஒரு மாதம்.”

அரவி அமைதியாக நின்றான்.

அவள் செல்லும் நேரத்தில் தனது பிடித்த புதினத்தை அவனிடம் கொடுத்து,
“நான் திரும்பி வந்ததும் நம்ம இருவரும் சேர்ந்து படிக்கணும்…” என்றாள்.

அந்த புத்தகத்துக்குள் ஒரு சிறிய குறிப்புக் காகிதம் விழுந்தது.

அதில்—
“மழை நின்றபோது உன்னை நான் கண்டேன்… நான் திரும்பி வந்ததும், நீயும் இருக்கணும்.”

அது ஒரு வரியில் சொல்லப்பட்ட அழகான காதல்.

💞 கதையின் சாரம்

சில சந்திப்புகள் தற்காலிகம்.
சில நிமிடங்கள் நினைவாக ஆகும்.
ஆனால் சிலர்—
வாழ்க்கையே மென்மையாக்கிவிடுவர்.